Home Columns Column: Fisherman’s Friend Andy ontsteeg al mijn verwachtingen

Column: Fisherman’s Friend Andy ontsteeg al mijn verwachtingen

Andy Fordham een heroïsche man waar we nog heel lang over zullen blijven praten. Over vijftig jaar als we het hebben over de begintijd van het darten,zullen we ons slechts één naam herinneren: The Viking. Die Taylor, Lowe, Bristow en Van Barneveld waren goed hoor, maar het symbool van het darten van de eerste decennia zijn ze niet! Deze eretitel is weggelegd voor de stoere Viking die afgelopen week aan the Grand Slam of Darts meedeed.

De lange Walk-on, niemand ziet de rondborstige dames! Het beklimmen van de trap, geen strak kontje waargenomen. Het betreden van het podium, geen schrijver, caller of rode lipjes gezien! Enkel en alleen oog voor de lange gladgekamde haren en de kleine pretogen in de stoere kop. Zoals het bij een echte Viking hoort, moordend en rovend Europa doortrekken en met de tranen in de ogen de thuishaven binnenvaren. Zo stond Fisherman’s Friend Andy op het mooiste podium voor hem denkbaar.

Ik zat met samengeknepen billen op de bank, ik kon me zijn slechte gooien van de laatste jaren nog te goed herinneren. Ook ik had hem al afgeschreven en geroepen: “Neem afscheid! Bespaar jezelf een afgang!” En ik was bang, echt bang! Ik was bang dat mijn bier uit schedels drinkende Noorman, huilend door de zijdeur van het podium zou moeten. Winnen of verliezen was totaal onbelangrijk. Het niet afgaan was het doel. Laat medelijden niet het gevoel zijn dat het wint!

De Viking ontsteeg al mijn verwachtingen. Hij stond trots als een boegbeeld op de steven van de gehavende boot van zijn leven. De pijlen zweefden weer zorgvuldig uit de trillende knuist richting het beoogde doel. Alle zichzelf aangedane ellende gooide hij van zich af! Een mengeling van trots, ontroering, heldendom, respect en liefde maakte zich van me meester. Hij deed het gewoon! Met gemiddeldes waarmee iedere Viking betraand de thuishaven mag binnenvaren en moeder de vrouw mag omhelzen, gooide hij zijn partijen.

Geen eindwinnaar van dit toernooi zal de grootsheid van Andy kunnen benaderen. Daarvoor is meer nodig. Je wordt geen held door overwinningen, zelfs niet door groots verliezen. Je wordt een held door jezelf te zijn en door soms tegenstrijdig te zijn, maar vooral door kwetsbaar te zijn. Je zachte binnenkant camoufleren met tattoo’s en lange haren en toch nooit jezelf vergeten. Je bent een dartende vikingheld als je met betraande ogen de hele dartswereld aan je voeten vindt.