Home Columns Column Harm Mol: Alfamannetje Phil is van de apenrots gevallen

Column Harm Mol: Alfamannetje Phil is van de apenrots gevallen

Column Harm Mol

De successen van Phil ‘The Power’ Taylor zullen waarschijnlijk nooit geëvenaard worden. Baanbrekend banjerde Taylor door de statistieken en ik zou zo graag met alle respect over hem schrijven. Dit lukt me niet! Alle respect voor hem als darter, daar kan tenslotte niemand omheen, maar als mens? Het alfamannetje Phil is van de apenrots gevallen en iedereen weet het, wanneer dit mannetje terug probeert te komen in de groep, geeft dit gedonder.

Michael van Gerwen stuurde in zijn jeugdige overmoed tijdens de partij een appje naar Vincent van der Voort: “Bye, bye Simon Whitlock.” Grappig bedoelt maar met weinig respect voor Simon natuurlijk. De oplossing leek gemakkelijk, Michael even naar Simon toe, “Sorry!” zeggen en door tot de orde van de dag. Maar hier dacht Phil anders over. Michael ging over de knie en moest met de billetjes bloot.

Dit onterechte stukje rechtvaardigheidsgevoel kwam Phil wel goed uit, hij wist zichzelf op te peppen en knikkerde de ene na de ander uit het toernooi en won. Een ieder die Taylor of zijn vriendjes voor de voeten loopt, moet tenslotte boeten. Er zal respect voor hem zijn! Hij, de grootste aller tijden bepaalt en niemand anders! Waag het niet om geen respect te tonen voor de dartende legende. Peter Manley, Wayne Mardle, Chris Mason, Paul Nicholson, etc… ze moesten allen buigen voor de koning.

Phil toonde zelf pas respect wanneer hij zijn tegenstander onder controle had. Van Barneveld werd in Hengelo respectloos met wiegende handjes neergezet als een baby. Taylor toont pas respect wanneer hij zijn tegenstander om de vinger kan winden. Op mentaal gebied deed en doet hij er alles aan om iedereen op zijn plek te krijgen. Respect krijgen schrijft Phil met hoofdletters, respect geven klein.

Bij iedereen heeft dit gewerkt, behalve bij dat groene monster uit Nederland. Mentaal zo sterk dat er voor Phil zwaarder geschut aan te pas moest komen om dit groene gevaar te remmen, en in zijn jeugdige overmoed gaf Michael zelf de kogels aan. Phil die tandenknarsend moest aanzien hoe MvG de wereld veroverde, laat nog één keer zijn spierballen zien. Ieder iets zwakker moment van Michael wordt uitgebuit en aangegrepen om hem te breken. Buigen zal hij! Respect zal hij tonen! Kruipen! Zoals Wright kruipt! Zoals de rest kruipt! Nederlagen accepteren! Respect voor de oude vos.

Ik hoop en ik denk dat Michael sterk genoeg is en zijn rug recht. Er zal druk op de volgende ontmoeting liggen, zonder meer. Michael zal sterker moeten zijn dan ooit. Wat hoop ik toch dat hij de komende maanden de vloer aanveegt met The Power, en dat Phil struikelt over zijn eigen persoonlijkheid en over de klasse van MvG.