Home Specials Vergeten helden van de dartsport: Alan “Ton Machine” Glazier

Vergeten helden van de dartsport: Alan “Ton Machine” Glazier

Glazier_Alan

De nu 73-jarige Alan Glazier werd tweede op het allereerste georganiseerde British Open in 1975. In deze finale verloor hij van Welshman Alan Evans, maar door dit resultaat werd hij wel één van de allereerste professionele spelers ter wereld. Glazier speelde tot 1989 op het hoogste podium en stopte datzelfde jaar nog op zijn vijftigste met de dartsport.

Glazier had voornamelijk succes in de eind jaren zeventig en was dan ook één van de pioniers van de dartsport. Glazier won in deze begin jaren van de dartsport het North American Open van 1977 en het Swedish Open van 1978. Tevens verloor hij de finales van de British Matchplay in 1976 (3-4 Bill Lennard) en de News of the World Tournament in 1979, waar Bobby George te sterk bleek.

Toch maakte de altijd in zwart gehulde Glazier weinig indruk op de Wereldkampioenschappen. Glazier nam deel aan negen WK’s en wist slechts éénmaal de halvefinales te halen. De Engelsman was één van die spelers die aan de allereerste Embassy World Darts Championship van 1978 deelnam. Hij verloor hier in de eerste ronde van eerder genoemde Alan Evans. In 1979 verliep het iets beter en werd er in de eerste ronde gewonnen van Amerikaan Nicky Virachkul, maar moest hij een ronde later afscheid nemen. Dit aangezien hij met 3-2 in sets verloor van Tony Brown. In 1980 (Tony Clark), 1982 (Bobby George), 1983 (Jerry Umberger) en 1987 (Ritchie Gardner) werd er telkens in de eerste ronde verloren door Glazier.

Toch wist hij in 1985 de kwartfinales te behalen, dit na overwinningen op Amerikaan Jerry Umberger en Noord-Ier Steve Brennan. In de kwartfinale kreeg Glazier een whitewash van Eric Bristow om zijn oren. Glazier zette zijn beste WK-resultaat neer één jaar later, waar hij de halvefinale zou halen. Hij wist zijn eerdere wedstrijden te winnen van: Canadees Sinnaeve (3-1, bij de laatste 32), voormalig wereldkampioen Keith Deller (3-1, bij de laatste 16) en Australiër O’Dea (4-3 in de kwartfinale). Net als het jaar daarvoor moest Glazier zijn meerdere erkennen in Eric Bristow, ditmaal in de halvefinale met 3-5 in sets.

Alan Glazier had in de jaren tachtig veel concurrentie van de grote jongens (o.a. Bristow, Lowe, George en Wilson), daarom dat hij in deze jaren geen echte resultaten neer kon zetten. Toch waren er nog enkele hoogtepunten voor de Engelsman. Zo wist hij de halvefinale te halen van de (door de BBC uitgezonden) BDO Professional in 1982. Waar hij wist te winnen van Dyfri Jones, Bobby George en Cliff Lazarenko, voordat hij verloor van weer Eric Bristow. In 1988 zette Glazier zijn laatste echte resultaat neer, dit op de Dutch Open waar hij derde wist te worden. Hij verloor toen van de Belg Bob Renard, die uiteindelijke de finale zou verliezen van de Amerikaan Steve Brown.

Nadat Glazier stopte in 1989 werden er nog duizenden dartsetjes “Alan Glazier Darts” en “The Ton Machine” verkocht, die eerst door Winmau en later door McKicks gemaakt werden. Glazier stond bekend als “The Ton Machine” om zijn constante 100 score en was één van de pioniers van de professionele dartsport. Glazier was een idiool voor vele jonge spelers in de jaren tachtig en mede dankzij hem is het darten zo populair geworden.