Home Specials Vergeten helden van de dartsport: “The Iceman” Alan Warriner-Little

Vergeten helden van de dartsport: “The Iceman” Alan Warriner-Little

Warriner Alan

Deze keer in de rubriek “Vergeten helden van de dartsport” de Engelsman Alan Warriner-Little. Deze 51 jarige voormalig professioneel darter was niet een echte grote publiekslieveling, maar was wel een uitstekende darter die van 1989 tot 2005 vertegenwoordigd was op de diverse tv toernooien. Zo won hij de World Grand Prix en was misschien wel één van de beste vloerspelers ter wereld. Zo won hij o.a. driemaal de Dutch Open en tweemaal het Belgium Open.

Alan Warriner-Little zien we in 1986 voor het eerst in het circuit schitteren. Hij weet als 24 jarig talent het Isle of Man op zijn naam te schrijven en ondanks dit succes duurt het toch twee jaar voordat hij meer overwinningen weet te boeken in het circuit. In 1988 zet hij zijn naam echt neer in de dartwereld, dit door de British Pentathlon te winnen dit ten koste van legendes John Lowe, Eric Bristow en Paul Lim achter zich.

Mede door dit succes wordt hij in 1989 voor het eerst uitgenodigd voor de Embassy World Darts Championships in Frimley Green. In de eerste ronde won hij vrij gemakkelijk van Arnie Bunn met 3-0, maar moet na een thriller in de tweede ronde zijn hoofd buigen voor Jocky Wilson (2-3). In datzelfde jaar weet Warriner-Little de Dutch Open, Belgium Open en British Open te winnen, hierdoor kwalificeert hij zich wederom voor de Embassy van 1990. Met hoge verwachtingen vertrok Warriner-Little richting de Lakeside Country Club, maar moest al in de eerste ronde het toernooi verlaten, dit omdat Mike Gregory veel te sterk bleek met 0-3.

Uiteindelijk zou “The Iceman” te zien zijn op twintig wereldkampioenschappen (5x BDO en 15x PDC). In 1993 zet hij zijn beste resultaat neer, door de finale te bereiken van de Embassy World Darts Championships. Na overwinningen op Mitchell Crooks, Ronnie Sharp, Wayne Weening en Steve Beaton haalt hij de finale, waar hij uit zou komen tegen John Lowe. Lowe toonde die avond uitstekende darts en wist de finale met 3-6 binnen te halen. In 1999 en 2003 haalt hij de halvefinale van de PDC World Championships. In 1999 werden er mooie overwinningen geboekt op John Part, Harry Robinson en John Ferrell, maar net als zo vaak bleek Phil Taylor een grote struikelblok (3-5). In 2003 waren er overwinningen op Rod Harrington, Les Fitton en Roland Scholten. In zijn halvefinale wachtte wederom Phil Taylor en kreeg de man van Lancashire een duidelijke oorveeg en verloor overduidelijk met 1-6 in sets. Naast zijn finaleplaats en twee halvefinaleplaatsen werd Warriner-Little negenmaal uitgeschakeld in de kwartfinale. In 2007 speelde Alan Warriner-Little zijn laatste wereldkampioenschap. Na een overwinning op de Chinees Shi Yongsheng werd er in de tweede ronde verloren met 1-4 van Peter Manley.

In 2001 pakt Alan Warriner-Little zijn enige Major-titel in zijn loopbaan. De World Grand Prix van dat jaar werd zo en zo een bijzondere, want Phil Taylor verloor dat jaar in de eerste ronde van Kevin Painter. Dit zorgde ervoor dat de wegen richting de titel wat soepeler werden voor de spelers. Alan Warriner-Little was dan ook gebrand en liet dit dan ook zien aan het bord. Zo won hij van Andy Jenkins (2-0), Shayne Burgess (3-1), Dave Askew (6-2) en Dennis Smith (7-5) om zo de finale te bereiken van dit prestigeuze PDC-toernooi. In de finale wachtte onze Nederlander Roland Scholten en ondanks een felle strijd was het “The Iceman” die met 8-2 te sterk bleek voor de Hagenaar.

Ondanks dat hij in 2007 een streep zette onder zijn succesvolle dartsloopbaan, is hij nog altijd betrokken in de dartsport. Zo doet hij nog regelmatig een demonstratie, is hij tv-commentator bij ITV en Skysports, maar is hij ook voorzitter van de PDPA (spelersvakbond PDC) en doet hij het management voor PDC-talent Shaun Griffiths. Warriner-Little is dus nog altijd betrokken in de dartsport en het zal dan ook even duren voordat dit imposante persoon uit de dartsport zal stappen.