Michael van Gerwen kende weinig moeite met
Stephen Bunting en dit was grotendeels te wijten aan het gebrek van tegenstand dat de Engelsman inbracht. Een gevolgd hiervan was dat Van Gerwen dingen ging proberen om er nog iets leuks van te maken zoals opzettelijk wegzetten op dubbel 1, iets wat overigens niet volgens plan verliep []. Naar eigen zeggen had de Nederlander liever een tegenstander gehad die 'de ballen uit zijn broek gooit'.