Gouden debuut voor Michael Wiles: ADC-qualifier wint direct weektitel in MODUS Super Series

Michael Wiles heeft bij zijn debuut in de MODUS Super Series direct toegeslagen. De ADC-qualifier won Week 9 van Series 15 door Aden Kirk in de finale met 4-2 te verslaan.

Voor Wiles kreeg de overwinning extra glans doordat zijn familie aanwezig was tijdens Finals Night. Na een lange week, waarin hij zich via meerdere groepsfases naar de zaterdagavond knokte, mocht hij bij zijn eerste optreden meteen de trofee omhooghouden.

Daarna zou ik deze passage in het bestaande artikel toevoegen na het stuk over de finale:

Voor Wiles was de overwinning extra bijzonder. De Engelsman maakte deze week zijn debuut in de MODUS Super Series nadat hij zich via de ADC-route had geplaatst.

Dat debuut eindigde direct met goud. Met zijn familie aanwezig op Finals Night versloeg hij eerst Jamie Atkins overtuigend met 4-0 en rekende hij daarna in de finale af met Kirk.

Daarmee bekroonde Wiles een week waarin hij in totaal 27 wedstrijden speelde. Zijn weekgemiddelde kwam uit op 86,21, maar juist op het belangrijkste moment liet hij zijn beste spel zien. In de halve finale tegen Atkins noteerde hij 98,56 en gooide hij bovendien een finish van 150.

De eerdere alinea over Nico Plovier zou ik zeker behouden. Dan krijg je bovendien een mooi ADC-haakje in het artikel: zowel winnaar Wiles als de Belg Plovier kwamen via een ADC-route in deze speelweek terecht.

Wiles begon Finals Night in een groep met Kirk en Robert Thornton. De eerste partij leverde meteen een nederlaag op. Kirk won met 4-3, ondanks dat Wiles met 83,31 tegen 82,84 het hoogste wedstrijdgemiddelde noteerde.

Daarna moest Wiles tegen Thornton winnen om uitzicht te houden op de halve finale. Dat lukte overtuigend. Hij versloeg de Schot met 4-0 en eindigde daardoor als tweede in de groep.

Kirk won vervolgens ook met 4-2 van Thornton en pakte met vier punten de groepswinst. Wiles ging met twee punten mee naar de halve finales.

In de halve finale schakelde Wiles flink door. Jamie Atkins had Final Group 1 nog gewonnen door zowel Petri Rasmus als Jeff Smith te verslaan, maar kwam tegen Wiles nauwelijks in het stuk voor.

Wiles won met 4-0 en noteerde 98,56 tegenover 77,16. Vooral op de dubbels was het verschil groot. De latere weekwinnaar benutte vier van zijn vijf kansen, goed voor 80 procent.

Ook de hoogste finish van Finals Night kwam in deze partij op naam van Wiles. Hij gooide 150 uit en stelde zijn finaleplaats zonder legverlies veilig.

Aan de andere kant van het schema werd het een stuk spannender.

Kirk trof Jeff Smith, die zich als nummer twee uit Final Group 1 voor de halve finales had geplaatst. De Canadees had de avond geopend met een 4-0-zege op Rasmus en daarbij 98,56 gegooid.

Tegen Kirk moest Smith echter na zeven legs buigen. Kirk won met 4-3 met een wedstrijdgemiddelde van 93,20 tegenover 91,79. Beide spelers benutten precies de helft van hun kansen op de dubbels.

Voor de 34-jarige Kirk betekende het dat hij zijn ongeslagen reeks op Finals Night voortzette en Wiles voor de tweede keer die avond tegenover zich kreeg.

De finale kende echter een andere winnaar dan hun ontmoeting in de groepsfase.

Wiles trok de partij met 4-2 naar zich toe. Kirk gooide met 84,70 tegen 82,50 wel het hogere wedstrijdgemiddelde, maar op de dubbels was Wiles effectiever. Hij benutte vier van zijn dertien kansen, Kirk kwam tot twee uit tien.

Wiles gooide bovendien twee 180'ers, terwijl Kirk er geen noteerde. Opmerkelijk genoeg kwam de hoogste finish van Wiles in de finale niet boven de 44 uit. Kirk noteerde met 95 de hoogste uitgooi van de partij.

Het resultaat betekende dat Wiles na een lange week alsnog als winnaar uit de bus kwam.

Wiles had zich eerder in de week via meerdere routes naar de finaledag geknokt.

In Groep A eindigde hij als tweede achter Jeff Smith met twaalf overwinningen uit vijftien wedstrijden. Zijn legsaldo bedroeg +19 en hij noteerde over die fase een gemiddelde van 86,71.

Via Groep B speelde Wiles vervolgens acht wedstrijden. Daar eindigde hij als derde met drie zeges en vijf nederlagen, maar dat was voldoende om zijn plaats op Finals Night veilig te stellen.

Kirk bereikte de zaterdagavond als winnaar van Groep B. Hij won zeven van zijn acht wedstrijden en noteerde daar 88,48.

Hoewel Wiles met de weektitel naar huis ging, kwam het hoogste groepsgemiddelde van Finals Night op naam van Jeff Smith. 'The Silencer' noteerde over zijn twee wedstrijden in Final Group 1 een gemiddelde van 95,46. In zijn eerste partij tegen Rasmus kwam hij tot 98,56 en won hij met 4-0. Daarbij gooide hij ook een finish van 142.

Smith verloor daarna met 4-2 van Atkins, maar zijn eerdere zege was voldoende voor de tweede plaats in de groep.

Over de volledige week had Smith eveneens het hoogste gemiddelde van alle spelers. De Canadees kwam over achttien wedstrijden tot 89,05. Kirk volgde met 87,63, terwijl Atkins 86,38 en weekwinnaar Wiles 86,21 noteerden.

Daarbij moet worden aangetekend dat de aanvullende statistieken zoals 180'ers en finishes nog niet voor alle wedstrijden beschikbaar zijn. Van 25 van de 104 afgeronde wedstrijden waren deze gegevens beschikbaar.

Final Group 1
Jeff Smith - Petri Rasmus 4-0
Jamie Atkins - Petri Rasmus 4-2
Jamie Atkins - Jeff Smith 4-2

Final Group 2
Aden Kirk - Michael Wiles 4-3
Michael Wiles - Robert Thornton 4-0
Aden Kirk - Robert Thornton 4-2

Halve finales
Michael Wiles - Jamie Atkins 4-0
Aden Kirk - Jeff Smith 4-3

Finale
Michael Wiles - Aden Kirk 4-2