Recordregen 100+ gemiddeld op Winmau World Masters: Lukes stelen de show

De 2026-editie van de World Masters gaat de boeken in als een ongekend scoringsfestijn. Tijdens het toernooi in Milton Keynes werden liefst 23 partijen met een gemiddelde van 100 punten of hoger genoteerd, volgens dartsstatistiekaccount TheRedBit op X. Opvallend detail: elf van die 23 “ton-plus” averages kwamen van spelers die Luke heten. De titel ging uiteindelijk naar de 19-jarige sensatie Luke Littler, die in een zenuwslopende finale met 6-5 te sterk was voor regerend kampioen Luke Humphries.

Dat er veel hoog niveau werd verwacht in Arena MK was duidelijk, maar dat het zo zou ontsporen in een statistisch feestje had niemand voorzien. In totaal werden er 23 partijen met een gemiddelde van minimaal 100 per beurt gespeeld, een nieuw record voor de World Masters. Volgens de cijfers van TheRedBit waren Humphries en Littler samen goed voor negen van die 100+ gemiddelden. Humphries noteerde er vijf, Littler vier.

Ook land- en naamgenoot Luke Woodhouse droeg zijn steentje bij aan de Luke-dominantie met twee wedstrijden boven de 100. De 30-jarige Humphries, bijgenaamd “Cool Hand Luke”, liet onder meer een negen-darter noteren tegen Woodhouse en onderstreepte daarmee dat hij ondanks het missen van de titel nog altijd tot de absolute wereldtop behoort.

Tussen al dat Luke-geweld door lieten ook andere toppers zich zien in de statistieken. De 40-jarige Gerwyn Price haalde twee keer een 100+ gemiddelde en ook de 23-jarige Nederlander Gian van Veen kwam twee keer boven die magische grens uit. De linkshandige routinier James Wade deed dat eveneens twee keer en bewees dat ervaring nog altijd telt op het grote podium. In totaal tekenden zes andere spelers elk voor één 100+ gemiddelde om het totaal op 23 te brengen.

Voor Van Veen is dit opnieuw een bevestiging dat hij zich definitief heeft gevestigd in de wereldtop. De jonge Nederlander was al derde op de PDC-wereldranglijst en stond bekend om zijn hoge gemiddelden, en ook in Milton Keynes gooide hij meerdere partijen ruim boven de 100. In de kwartfinale rekende hij met 4-2 af met Wade, voordat hij in de halve finale hard onderuit ging tegen een ontketende Humphries.

De finaledag van de World Masters liet goed zien hoeveel kwaliteit er in de laatste fase van het toernooi over was. In de kwartfinales maakten Price, Littler, Van Veen en Humphries hun favorietenrol waar. Price versloeg Chris Dobey, Littler veegde Josh Rock met 4-0 van het bord, Van Veen was te sterk voor Wade en Humphries kende geen genade met Danny Noppert. Vrijwel elke partij ging gepaard met hoge gemiddelden en een stroom aan 140’s en 180’s.

In de halve finales ontspon zich een kraker tussen Littler en Price. De jonge Engelsman moest vol aan de bak, maar trok in een beslissende set met 5-4 aan het langste eind. Aan de andere kant van het schema liet Humphries geen spaan heel van Van Veen en won overtuigend met 5-0, waarbij hij opnieuw een 100+ gemiddelde noteerde. Het zorgde voor de gedroomde finale tussen de twee beste spelers van het toernooi.

Die finale stelde niet teleur. Littler en Humphries gooiden elkaar negentien sets lang alle hoeken van het podium in, met lange reeksen van hoge scores en enkele grote finishes. Uiteindelijk trok Littler met 6-5 aan het langste eind, met een gemiddelde van ruim 104, terwijl Humphries opnieuw boven de 100 uitkwam. De Engelse tiener pakte zo zijn eerste World Masters-titel en verlengde zijn indrukwekkende zegereeks op de PDC-majors.

Het record van 23 ton-plus averages onderstreept hoe hard het niveau in het moderne darts is gestegen. Waar een gemiddelde van 100 vroeger vaak genoeg was om een heel toernooi te domineren, lijkt het nu slechts een basisvoorwaarde om mee te doen om de prijzen. Littler noteerde volgens de organisatie over het hele toernooi meerdere hoge gemiddelden, terwijl Humphries zelfs de hoogste toernooigemiddelde neerzette met 107,80 in zijn zege op Van Veen.

Ook de weg naar de titel laat zien hoe smal de marges zijn geworden. Littler overleefde eerder in het toernooi al matchdarts van onder anderen Mike De Decker en Price, maar bleef in de cruciale momenten koelbloedig. Dat zoveel spelers gemiddeld boven de 100 uitkomen, maakt duidelijk dat de topbreedt in de PDC groter is dan ooit en dat één mindere leg het verschil kan maken tussen uitschakeling en glorie.