Van ‘huilbaby’ naar tranen van opluchting: emotionele Luke Littler toont zijn menselijke kant na zinderende Premier League-finale

Luke Littler noemde Gian van Veen eerder dit jaar nog een ‘huilbaby’, maar donderdagavond waren het zijn eigen tranen die het beeld bepaalden. Niet uit frustratie, maar uit pure ontlading na een finale van uitzonderlijk niveau tegen Luke Humphries.

Die verwijzing is vooral een knipoog naar het veelbesproken incident in Manchester, want wat Littler op het podium van de O2 Arena liet zien, dwong vooral respect af. De 19-jarige Engelsman versloeg Humphries met 11-10 en pakte daarmee zijn tweede Premier League-titel, na een wedstrijd die nu al wordt gezien als een van de grootste finales die het toernooi heeft voortgebracht.

De finale tussen Littler en Humphries had alles. Een beslissende leg, topniveau aan beide kanten en twee spelers die elkaar voortdurend dwongen tot het uiterste. Littler trok uiteindelijk aan het langste eind met een wedstrijdgemiddelde van 111,67, terwijl Humphries ook nog 105,60 noteerde. Daarmee kreeg de Premier League-finale precies het decor dat bij deze rivaliteit past.

Direct na afloop volgde echter niet alleen vreugde. Tijdens zijn interview met Sky Sports brak Littler. De wereldkampioen vertelde openhartig dat hij zich in deze Premier League-periode meerdere keren diep geraakt had gevoeld door de reacties uit het publiek. Sky meldde dat hij in tranen uitbarstte toen hij terugblikte op de moeilijke eerste weken van zijn campagne.

Juist daardoor kreeg dat moment extra lading. De verwijzing naar de ‘huilbaby’-rel met Gian van Veen is in deze context dan ook vooral ironisch bedoeld. In Manchester liep het nog hoog op tussen beide spelers en maakte Littler een huilgebaar richting het publiek, nadat hij zijn frustratie niet kon verbergen in de beslissende fase van die partij.

Donderdagavond was het verhaal totaal anders. Dit waren geen theatrale emoties of frustraties, maar de tranen van een speler die maandenlang onder een vergrootglas heeft gestaan en zich uiteindelijk toch naar de titel vocht. Daarmee liet Littler niet alleen zijn klasse met de pijlen zien, maar ook dat achter alle bravoure gewoon een jonge topsporter schuilgaat.

In het interview gaf Littler toe dat hij er na Brighton en het incident in Manchester mentaal flink doorheen zat. Tegen Sky Sports zei hij dat hij thuis zelfs had uitgesproken dat hij het soms niet meer zag zitten door de reacties van het publiek. De BBC bevestigde die woorden en schreef dat Littler toegaf dat hij op sommige momenten niet eens zin had om naar de volgende Premier League-avond te gaan.

Dat maakt de winst op Humphries alleen maar indrukwekkender. Littler eindigde opnieuw als nummer één in de league phase, bereikte voor het derde jaar op rij de finaleavond en pakte nu voor de tweede keer de titel. Op sportief vlak was het weer een demonstratie van buitencategorie, maar juist zijn kwetsbaarheid maakte deze triomf misschien nog veelzeggender.

Naast bewondering voor Littler is er ook alle reden om Luke Humphries te prijzen. De 31-jarige Engelsman verloor misschien de finale, maar toonde zich na afloop groots in zijn reactie. Sky Sports meldde dat Humphries zijn rivaal direct opving toen die geëmotioneerd raakte, een moment dat veel zei over de onderlinge verhoudingen tussen de twee absolute toppers van dit moment.

Dat paste ook bij de wedstrijd zelf. Humphries leverde een finale af van topniveau, bleef onder immense druk overeind en dwong Littler tot het allerbeste. Dat hij daarna ook nog een troostende schouder bood aan zijn opponent, maakte het beeld compleet: twee wereldtoppers die elkaar op het scherpst van de snede bevechten, maar ook begrijpen wat zo’n avond emotioneel met een speler kan doen.

Daarom zal deze finale niet alleen herinnerd worden om de cijfers of de spanning. Het was ook een avond waarop Littler liet zien dat hij, ondanks al zijn titels en bravoure, gewoon mens is. En waarop Humphries bewees waarom hij niet alleen als speler, maar ook als sportman zoveel waardering krijgt.

Wie het fragment van Littlers emotionele Sky-interview terugziet, begrijpt meteen waarom deze finale zo is blijven hangen. Dit was topdarts op het hoogste niveau, met alles wat erbij hoort: klasse, druk, emotie en respect. Precies daarom voelt deze eindstrijd nu al als een klassieker.